Dagje Beeksebergen, zondag 18 maart 2012.
In eerste instantie zag de lucht er niet naar uit maar de Goden waren ons uiteindelijk goed gezind, meer dan goed eigenlijk. Op een zondag zo vroeg het warme bed uit doe ik niet snel, maar vandaag heb ik me net na negenen gemeld bij de AppieHappie op de parkeerplaats.
[shashin type=”photo” id=”12582″ size=”medium” columns=”1″ order=”user” position=”right”]Ik mocht carpoolen met Frans. Na een halfuurtje rijden stonden we natuurlijk wat te vroeg bij de nog gesloten poort. Tijd voor een statie portret voor de plastic olifant aldaar. Na wat instructies van Siem mochten we allemaal ons eigen weg gaan in het park. Aan de andere kant van de poort was het al niet veel warmer, dus liepen we Linéa recta naar de koffieshop. Na het nuttigen van het warme vocht, zijn we aan de wandel gegaan. De af en toe doorgebroken zonnestralen maakten het een heel stuk aangenamer om op de open vlakten te lopen.
We hebben redelijk relaxt gelopen, via ooivaars die al van de luiers af waren, naar de chimps naar de voglekooien. Van de wilde honden (of waren het hyena’s?), naar de flamingo’s op één poot. Die andere poot was opgetrokken om het ”zaakje” gekoeld te houden (dacht ik).
[shashin type=”photo” id=”12580″ size=”medium” columns=”1″ order=”user” position=”left”]We hadden er aardig de pas in, we werden af en toe opgehouden door onze charmant poserende tele-zoo fotograaf genaamd Leonie. Driftige gravende stokpaardjes gezien, wat een rare naam eigenlijk voor een rechtopzittend konijn zonder hoeven! Er was er eentje gevangen in de Koepel (zie foto). De berggorilla’s zaten dit keer op de begane grond en binnen in een verwarmde kooi. Arrogante beesten ook, geen knip voor hun natte neus waard, want ze zaten met hun kont naar ons toegekeerd, mmm.
Ja de giraffen waren ook leuk, de kleinste langnekken konden toch echt niet bij die hoge ruif en moesten het met het gevallen hooi doen. Oja, er was ook een olifant die vreemd was gegaan, hij/zij zat helemaal onder de witte vlekken, dat krijg je ervan als je geen durè… of Komo zak gebruikt. Of opmerkingen als, hij heeft de mazelen, de dierenoppasser heeft zicht uitgeleefd met graffiti vannacht. Of het dier heeft acne.
Op her terras even uitgerust, ons broodtrommeltje geleegd en wat gedronken. Ondertussen werd het ook steeds drukker en drukker in het park. Volgens mij een topdag. Jammer dat de roofvogelshow pas eind maart weer begint. Ook de rondvaart boot voer nog niet.
[shashin type=”photo” id=”12574″ size=”medium” columns=”1″ order=”user” position=”right”]Op naar de pelikanen, de rood kontige bavianen, waarvan er twee ons wel heel bekend voor kwamen (Fransciaan en Siemkiaan op de foto).
Nadat we over enkele zebra’s waren gelopen, wat normaal wel moet maar nu eigenlijk niet de bedoeling was. Zijn we bij onze Safaribus aangekomen. We hadden een eigen oude BBA met een jonge aanstaande moeder als ranger. Zij was onze chauffeuse en tevens spreekbuis. Zij wist alles van poep, stront en droge keutels. Van geweien en beweiden , van paringsdrang en vreemdgaanders in het fuckprogramma, sorry fok programma.
Al met al een leuke bustocht in een ellenlange file. Na onze gids bedankt te hebben voor de leuke uitleg en haar veel succes te hebben gewenst met het baby werpen straks, zijn we een drankje van de club gaan doen. Onder toezicht van een zwemmende tijger langs ons terras en oorlogszuchtige meeuwen die je brood kwamen wegkanen.
Ondanks de vroege wekker, maar dankzij de grote opkomst bij dit Lagosta evenement en het voortreffelijke weer was het een zeer geslaagde zondagsbesteding.
Evenementen commissie bedankt.
Willem
[shashin type=”album” id=”140″ size=”medium” crop=”n” columns=”1″ caption=”y” order=”date” position=”center”]


Als ik dit zo lees dan denk ik wel dat ik veel bijzondere levensvormen heb gemist.
De Fransciaan en Siemkiaan en de zoofotograaf kende ik nog niet uit mijn vroegere biologielessen.
Tijden veranderen…
Helemaal mee eens Willem. Ook wij hebben een mooie en gezellige zondag gehad.